Home » Blog » Verdriet kan ook vreugde brengen

Verdriet kan ook vreugde brengen

Voor velen is het uiten van verdriet een beladen zaak. Want wil je dat iemand jouw worstelingen kent met wat jouw verdriet met je doet? In mijn rouwproces kom ik gedachten en gevoelens tegen die ik vervolgens toets voor mezelf of dit kan of niet kan. Waarbij ik mij soms afvraag of dit raar zou zijn of niet. Dan googel ik dit om te zien hoe anderen daarmee omgaan.

Rouw maakt kwetsbaar. Rouw en de verlieservaring maakt dat je anders in het leven komt te staan. Voor velen gaat het leven gewoon verder. Voor mij is er wezenlijk iets veranderd. Tijdens het ziekteproces van geliefde was de vraag die mij bezig hield: ‘Kan ik straks met hetgeen wat er werkelijk in mij leeft terecht bij anderen?’
De realiteit is dat ik bij weinig mensen met mijn verdriet of wat er in mijn leeft terecht kan. Het enige wat ik vrijwel tegen alle mensen zeg is: ‘Met mij gaat het goed maar het gemis is groot.’ Iemand zei: ‘Ja, dat is het enigste wat je kunt zeggen.’ Of zoiets.

Mijn verhaal vertellen

Wat er gebeurd wanneer ik al eens in gesprek kom met een ander is dat ik ook hun verhalen hoor. Hetgeen zij hebben verloren of meemaken. Bij de één is het een zus en bij de ander de man die ook overleden is. Of de persoon heeft zelf kanker. Eigenlijk ben ik meer een klankbord voor anderen dan dat ik een klankbord vind. Bij sommigen kan ik net genoeg kwijt zodat ik een traantje kan laten en dat is fijn. Want mijn verdriet heeft ruimte nodig. Eén persoon zei dat zij niet wist wat zij moest zeggen nadat ik vertelde dat geliefde overleden was. Ik vertelde haar dat ik dit niet erg vond omdat haar medeleven zeer voelbaar was. ‘Dat ik voel dat je met mij meeleeft is genoeg,’ zei ik tegen haar.

Emoties uiten via de chat

Via sociale media zoeken mensen wel eens contact met de vraag hoe of het met mij gaat. Hun belangstelling vind ik fijn maar soms weet ik niet goed wat ik met die belangstelling aan moet vangen. Ik heb geen klank of kleur bij deze personen. Ik reageer meestal intuïtief. Met de één voelt het wel goed om te reageren en bij een ander houd ik het op de oppervlakte. Het lijkt me een leuke uitdaging om eens met een belangstellende af te spreken en te kijken wie die persoon is. Zo ontmoet ik ook wat nieuwe mensen.

Zelfrouw

Rouwen is dus iets wat ik voornamelijk zelf moet doen. Want in mij leeft het verdriet en gemis. Ik sta mezelf met regelmaat toe om lekker te huilen. Maar ook mag ik lachen en lol hebben van mezelf. Zingen is ook heerlijk om te doen. Soms verzin ik een tekst op een bestaande melodie. Het gaat dan over geliefde. Bijvoorbeeld op het nummer ‘No woman no cry’ van Bob Marley. En wetende dat het lekker mal is om dat te doen geeft het mij ook een soort van blijdschap. Want ik weet dat hij dat grappig had gevonden.

[Totaal: 1   Gemiddelde:  5/5]
Spread this post

Tags: , , , , , ,

3 Responses so far.

  1. Anja schreef:

    Bij het lezen van je laatste zinnen voel ik heel goed dat verdriet ook vreugde kan brengen. Een bijzondere mengeling van gevoelens. Mooi dat je je op zo’n moment verbonden voelt met je geliefde.
    X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!