Home » Interview » Sandra is buschauffeur

Sandra is buschauffeur

Hoe ben je tot de keuze van het beroep buschauffeur gekomen?

In het verleden had ik een kantoorbaan maar zat daar niet op mijn plek. Op een dag zag ik een touringcar met mijn achternaam erop langsrijden en dacht, zou dat wat voor mij zijn? Hierop nam ik een proefrijles en ben verder gaan lessen voor mijn rijbewijs die ik behaalde waarna ik solliciteerde bij Oad Reizen. Drie jaar heb ik voor dit prachtige bedrijf gereden.

De reden dat ik ben weggegaan is omdat je daar veelal in de weekenden aan het werk bent. Bij hen heb ik de basis van het gastvrouw zijn geleerd. De skills die ik daar heb opgedaan komen mij van pas in mijn huidige baan in het openbaar vervoer (OV). Het werk brengt onregelmatige diensten met zich mee. Toch heb ik voor deze sector gekozen omdat ik hier een jaar vooruit weet welke dagen ik moet werken en welke dagen ik vrij ben. Inmiddels ben ik al elf jaar met veel plezier buschauffeur in het OV.

Is het beroep voornamelijk nog een manlijk iets?

Het beroep buschauffeur is geenszins alleen een mannenberoep. En toch is dit nog steeds het beeld wat in de buitenwereld de overhand heeft. Tegenwoordig besturen in Apeldoorn zo’n veertig vrouwen een bus op een totaal van tweehonderd chauffeurs. Wat mij betreft mogen dit er zeker meer worden!

Wat maakt een dag tot een goede dag?

Een goede dag is een dag waarop alles soepel verloopt, waarbij je je niet hoeft te ergeren aan de overige weggebruikers. Zo zijn er bijvoorbeeld automobilisten die niet wegrijden bij een groen verkeerslicht omdat ze aan het appen zijn. Of fietsers die nog net even door rood voor je bus langs schieten.
Maar een dag is vooral goed wanneer mensen op tijd op hun bestemming aankomen. Andere bijdrages aan een goede dag zijn de leuke gesprekken met de passagiers en de nieuwe verhalen die ik te horen krijg. Ook een vrolijke blik en een zwaaiende hand van tevreden uitstappende passagiers lichten mijn dag op.

Wat maakt een dag tot een minder goede dag?

Een minder goede dag is een dag waarin je vertraging oploopt en je niet aan de wensen van je passagiers kunt voldoen om ze op tijd naar hun bestemming te brengen. Dit kan zijn door files, vrachtwagens die aan het laden en lossen zijn of wegopbrekingen en verkeersomleidingen.

Heb je wel eens een heftige gebeurtenis ervaren zoals agressie en/of een ongeval?

Ik heb nooit een echt heftige gebeurtenis meegemaakt in de elf jaar dat ik in het openbaar vervoer werk. Natuurlijk zijn er wel eens passagiers in de bus die niet erg makkelijk in de omgang zijn maar daar leer je mee om te gaan.

Is er door de jaren veel veranderd in het contact met de OV-gebruikers?

Door de OV-chipkaart is het contact met passagiers minder geworden. Met de strippenkaart wist je nog waar iemand naar toe ging en kon je in de gaten houden of ze wel op de juiste plek uitstapten. Daarnaast had je met de verkoop van het kaartje nog wel eens een praatje. Ik begroet iedere passagier met goedemorgen of goedemiddag en voor 90% krijg ik een vriendelijk woord terug. Ik neem het niet iemand kwalijk indien ik geen begroeting terug krijg. Het kan natuurlijk zo zijn dat iemand zijn dag niet heeft of in gedachten is en mij helemaal niet heeft gehoord.

Is er op technisch gebied nog iets wat jij moet weten als chauffeur?

Op het gebied van techniek hoef ik als chauffeur niet veel te kunnen. Wel dien ik de basisdingen als storingsmeldingen te kennen en te weten wat dat inhoudt zodat de technische dienst dit kan verhelpen. Wij chauffeurs kunnen zelfs niet een lamp vervangen. Vanaf december gaan we met elektrische bussen rijden en daar kunnen wij technisch gezien nog minder mee.

Je bent ook mentor en begeleidt mensen in de praktijk. Wat zijn je taken en wat kom je tegen?

Als mentor heet ik mijn nieuwe collega’s welkom binnen het bedrijf. Met hen ga ik twee weken op pad zodat zij alle lijnen, die wij chauffeurs in Apeldoorn rijden, leren kennen. Dat zijn er op dit moment drieënveertig. Wij rijden met de bussen de hele Veluwe over. Maar wij rijden ook van Zwolle naar Arnhem en Amersfoort alsook alle stadslijnen binnen de stad Apeldoorn.

In mijn rol als praktijkbegeleider begeleid ik onder meer mensen met een achterstand tot de arbeidsmarkt. Afgelopen jaar heb ik een Syrische statushouder mogen begeleiden. En daar komt dan wel iets meer bij kijken dan hem alleen over de buslijnen te vertellen. Ook de Nederlandse cultuur en de omgang met collega’s en passagiers komt hierbij aan bod. Maar ook de Nederlandse gewoonten en onze taal. Je komt er dan achter dat wij eigenlijk in een heel geregeld landje wonen. 

Neen nu bijvoorbeeld een wildviaduct. De man vroeg: ‘Hebben jullie een brug alleen voor dieren?’ ‘Ja’, zei ik, ‘Wij hebben een brug alleen voor dieren.’ Ondertussen doet hij het geweldig goed binnen ons bedrijf en ben ik er super trots op dat hij het gemaakt heeft als buschauffeur.

Hoe lang doe je dit al en waarom ben jij daar de aangewezen persoon voor?

Mentor ben ik nu zo’n vier jaar en praktijkbegeleider ruim een jaar. Ik denk dat ik de rust en vertrouwen over kan brengen naar de nieuwe collega’s wat betreft de lijnenkennis en het rijden op zich. Daarnaast kan ik duidelijk uitleggen wat er van hen als werknemer binnen ons bedrijf wordt verwacht en in hun functie van buschauffeur. Daarin ligt ook mijn grootste uitdaging; dat iemand zich op zijn plek voelt, zelfvertrouwen heeft en het vak goed kan uitdragen.

Wat zou je OV-gebruikers willen meegeven?

OV-gebruikers zou ik willen meegeven dat wij chauffeurs niet altijd hetzelfde rondje rijden. Er kom echt wel meer bij kijken dan alleen het besturen van een bus. Om mensen meer bewust te maken van wat mijn vak inhoudt heb ik mensen wel eens een halve dag mee laten rijden. Telkens weer krijg ik dan te horen dat het totaal anders is dan men in eerste instantie had bedacht. En ook dat het eigenlijk een heel erg leuk beroep is. 

Het beeld dat er van chauffeurs bestaat is dat we veel te maken hebben met agressie. Maar wanneer je bedenkt hoeveel bussen er op de weg rijden en hoeveel passagiers er gebruik maken van het OV, dan is dit nagenoeg niets. Helaas komen alleen de slechte verhalen in de media en niet de positieve, dat is jammer.

De rechten van de foto liggen bij Sandra.

[Totaal: 0   Gemiddelde:  0/5]
Spread this post

Tags: , , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!