Home » Blog » De dagen aftellen

De dagen aftellen

Tweeduizend negentien was voor mij best een kutjaar. Veel heb ik moeten loslaten. Het idee dat ik nog een toekomst met geliefde had is voorgoed verdwenen met zijn overlijden. Ooit had ik het idee dat ik met schrijven of fotograferen wellicht de kost zou kunnen verdienen. Dit is inmiddels een schim geworden. In januari van dit jaar kreeg ik een idee voor wenskaarten voor mensen met kanker. Het zijn kaarten met zachte pasteltinten en afbeeldingen van getekende kankercellen. Wel heb ik het woord kanker erop geschreven. Een kaart is speciaal ontworpen voor kinderen.


Diverse mensen die ik de kaarten heb laten zien, hebben laten blijken ze mooi te vinden en zeggen me dat ik er wat mee zou moeten gaan doen. Een winkelier in de stad is bereid ze in zijn winkel te verkopen. Hoe krijg ik dit voordelig op de markt? Een man die ik mijn plan voorlegde zei dat ik minimaal 3000 kaarten zou moeten bestellen. De inkoop zou vier cent per stuk moeten zijn om het interessant te maken. Waar kun je kaartjes voor dit bedrag laten drukken? Mocht iemand belangstelling of tips hebben, je kunt me mailen via mijn website voor meer info.

Wat heeft 2019 me gebracht?

Door het lot worden mensen soms opnieuw met elkaar verbonden. Het zij door ziekte en rouw of door een hernieuwde kennismaking. Die kwam na een telefoontje van mijn zus die mij na jaren opbelde naar aanleiding van mijn ernstig zieke geliefde. Zo kwamen wij weer in contact.
Nog geen maand na het overlijden van mijn geliefde stierf haar man. Zij kon er niet naar toe groeien. Hij werd onwel, viel neer en stierf. Hoe groot is de kans dat twee zussen binnen een tijdsbestek van een maand hun partner verliezen? Op dit moment steunen wij elkaar in ons wederzijds verdriet en verlies.

Hallo 2020

Aan goede voornemens rond de jaarwisseling doe ik niet mee. Iedere dag is een dag waar je met een nieuw voornemen aan de slag kan gaan. Verwachtingen voor het nieuwe jaar heb ik niet. Ik hoop op vreugde en vernieuwing.

Eerder dit jaar heb ik in mijn woonplaats een café voor hoogsensitieven opgericht en in het nieuwe jaar mag ik een hsp café voorzitten in een naburige stad. Het café is gericht op openheid en verbondenheid. Door te verbinden kunnen wij samenwerken om het bewustzijn omtrent hoogsensitiviteit te vergroten. Naar buiten treden met onze gevoeligheid en kwetsbaarheden. In West-Friesland is dit een groot item. Gewoon doen is hier de norm. Praten over wat er toe doet is niet vanzelfsprekend. Communicatie blijkt keer op keer nog niet zo eenvoudig. Door je open te stellen geef je de ander een kans om jou echte ik te leren kennen.


[Totaal: 0   Gemiddelde:  0/5]
Spread this post

Tags: , , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

error: Content is protected !!